دلایه : نیلوبلاگ

تلخی و بلاتکلیفی این روزها را با چه شهدی شیرین کنم. هر روز گم تر، گیج تر و دل کنده تر. هر روز بی وابستگی تر! هر روز پوچ تر.

این روزها سخت دل کنده ام. از دنیایت، از دینت، از آدمهایت و از خودم.

این روزها کسی دیگرم. آنقدر دگرگون که خودم هم نمیشناسمم. من در لحظه ها، در خودم، در زمان، در غم ها گم شدم... من گم شدم، هیچ بانگ امیدی نواخته نمی شود.

هراس از دست دادن آسوده نمیگذاردم. بس تلخ هراسی ست. هراس از دست رفتن خودم اما، نه.

عاقبت روزی خودم را از خودم میگیرم.

خدایا تو از تنهایی چه میدانی؟

روزها را رد میکنم...همه کپی برابر یکدیگر...صحنه به صحنه، به سان اکران هر روزه ی یک فیلم زرد.

اواخر تابستان یا اوائل پاییز 94

دلایه...